Exportcontroles en non-proliferatie
Bestaande wetgeving gebruiken om verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid te verduidelijken voor degenen die AI-systemen met een grote impact ontwerpen, inzetten en opschalen.
Interpretatie van massavernietigingswapens en tweeërlei gebruik
Wij interpreteren internationale kaders voor de non-proliferatie van massavernietigingswapens en exportcontroleregimes voor tweeërlei gebruik zoals deze van toepassing zijn op kunstmatige intelligentie, rekenkracht, biotechnologie en biosecurity-relevante activiteiten. Dit werkterrein betreft de juridische grenzen rond goederen, software, technologie, technische bijstand en informatie die zowel civiele als militaire of voor massavernietigingswapens relevante toepassingen kunnen hebben.
Relevante instrumenten zijn onder meer het Biologischewapenverdrag, het Chemischewapenverdrag, het Verdrag inzake de niet-verspreiding van kernwapens, Resolutie 1540 van de VN-Veiligheidsraad, de Wassenaar Arrangement, Verordening (EU) 2021/821 tot instelling van de EU-verordening voor producten voor tweeërlei gebruik, en aanverwante nationale kaders voor exportcontrole en sancties.
AI en biotechnologie creëren nieuwe interpretatievraagstukken voor deze regimes.
Geavanceerde AI-systemen kunnen gebruikers aanzienlijk helpen bij het genereren van informatie die relevant is voor biologische agentia, chemische wapens, cybercapaciteiten, nucleair relevante processen of andere gecontroleerde domeinen.
Geavanceerde computerhardware, apparatuur voor de productie van halfgeleiders, cloudinfrastructuur, modelgewichten, softwaretools en door AI gegenereerde output kunnen allemaal vragen oproepen over hoe traditionele exportcontrolecategorieën van toepassing zijn in moderne technische omgevingen.
Activiteiten die relevant zijn voor biotechnologie, waaronder DNA-synthese, geautomatiseerde laboratoria, biologische ontwerptools en biomanufacturing, raken eveneens aan juridische concepten die zijn ontwikkeld voor goederen, technologieën en technische bijstand voor tweeërlei gebruik.
Conceptuele toepassing van exportcontrole- en non-proliferatiewetgeving
Ons werk richt zich op de conceptuele toepassing van exportcontrole- en non-proliferatiewetgeving op deze opkomende feitenpatronen. We analyseren termen als voor tweeërlei gebruik bestemde goederen, technologie, software, overdracht, export, bemiddeling, technische bijstand, eindgebruik, eindgebruiker en vangnetbepalingen in relatie tot AI-veiligheid en biosecurity.
We onderzoeken ook hoe non-proliferatienormen voor massavernietigingswapens zich verhouden tot mensenrechtenverplichtingen, staatsaansprakelijkheid, risicobeheer door bedrijven en kaders voor civiel- of strafrechtelijke aansprakelijkheid.
Het doel is om te verduidelijken hoe bestaande architecturen voor non-proliferatie en exportcontrole kunnen bijdragen aan een rechtmatig en proportioneel bestuur van AI- en biotechnologiecapaciteiten die het risico op catastrofes of pandemieën aanzienlijk kunnen vergroten.
Gebruik bestaande wetgeving om catastrofale technologische risico's aan te pakken.
Wij werken samen met advocaten, academici en juridische teams die bestaande wetgeving willen inzetten voor technologische veiligheid.
Een van de krachtigste instrumenten die we nog niet volledig benutten.
Juridische interventie wordt te weinig ingezet voor technologische veiligheid. Uw steun helpt ervoor te zorgen dat het rechtssysteem voorbereid is vóór de crisis.